Een crisis, tja, dat is een pandemie wel. Zo’n ingrijpende periode leidt tot reflectie… althans dat heeft het bij ons zeker gedaan. Wij zijn ons zeer bewust geworden van de waarde van het warme contact dat we zowel met u als ouders als met de kinderen als met elkaar hebben. Het leidt ook tot vragen! Waartoe dient dit allemaal, heeft het een bedoeling? In de verschillende religies zijn vaak plagen aan de orde geweest, of grote natuurrampen, oorlogen. Eigenlijk was het steeds een belangrijk teken, een alarm: stop tot hier, zo kan het niet verder! Het maakt dan ook weer heel duidelijk waar het uiteindelijk allemaal om draait. Goed zijn voor elkaar en de wereld, zorgen voor elkaar, van elkaar houden. Oprechtheid, delen van de ruimte en de spullen, maar bovenal respect voor elkaar.

Het vasten tijdens de Ramadan, het vasten voordat het Carnaval plaatsvindt, het vasten op Jom Kippoer; het dient allemaal om te komen tot inkeer, bewustwording. Ook deze crisis heeft veel losgemaakt bij iedereen. Gevoelens van onrust, onzekerheid, angst, maar het brengt ook nieuwe inzichten, nieuwe ideeën en het prikkelt ook de creativiteit om dingen anders te doen.

De crisis veranderde dus veel. Het warme contact, de aanraking was er niet. Toch is dat een eerste levensbehoefte. Hoe bewust je bent van de waarde van de mensen om je heen en hoe je met een simpel kaartje kan laten blijken dat je elkaar steunt en niet vergeet! Hopelijk wordt dat ‘gewoon’.

Het gejaagde leven stond ineens stil, waardoor er een bepaald soort rust kwam. Het letterlijk rust nemen doet je beseffen dat er meer bestaat dan alleen werken en hard rennen, spullen kopen, je ergeren of boos maken om niets. Het dwingt tot gesprekken, tot meer lezen, meer verdiepen in je omgeving. Wij hebben gemerkt dat ook de kinderen zich op een andere manier gingen bezighouden, wat vaker een boek pakten of gewoon een bordspel speelden en soms ook vaker naar buiten zijn gegaan om gewoon lekker te wandelen, fietsen, sporten of een spel speelden. Dit wordt vaak in de hectiek vergeten of geen tijd voor gemaakt. Wat zou het fijn zijn als dat kan blijven!

Misschien leidde het bij velen ook tot nieuwe gevoelens? Met wie voel je je verbonden, wat is dat eigenlijk; verbondenheid? Wie steunde jou, wie gaf jij steun?

Wij voelden ons ondanks alles, toch heel erg verbonden met jullie allemaal. We beseften dat we elkaar heel erg misten, maar we verloren elkaar gelukkig niet uit het oog! Zo’n ring van mensen om je heen is zo ontzettend belangrijk! Het heeft bij velen ook gezorgd voor nieuwe verbindingen; sommigen zijn op buren afgestapt, lieten de hond uit voor iemand die slecht ter been was, of deden boodschappen voor elkaar. Zo zie je maar, we maken er af en toe een potje van, maar mensen deugen! Dat maakt dat we kunnen vertrouwen en hopen. Dàt is burgerschap, dàt is wijs in de wereld staan, daar willen we met elkaar aan blijven werken op basisschool Wereldwijs!

Tijdens belangrijke momenten als Ramadan, Pasen, maar ook Bevrijdingsdag hebben we daarom extra suggesties gestuurd om hier met uw kind aandacht aan te kunnen besteden, zoals we dat normaal gesproken op school ook zouden doen. Het zijn handreikingen die misschien hebben geholpen met uw kind in gesprek te blijven, ook over moeilijke dingen, over gevoelens die niet altijd makkelijk onder woorden te brengen zijn.

Wij hebben tot nu heel erg genoten van kleine momentjes van contact, van leuke gesprekken of zingen, yoga en voorlezen tijdens de ZOOM-lessen, nieuwe ideeën om om te gaan met ons onderwijs, nieuwe inzichten in de ontwikkeling van de kinderen, een nieuw besef hoe belangrijk ‘thuis’ is en vooral ook hoe belangrijk de samenwerking met u als ouders. Ongelooflijk dankbaar zijn we hiervoor, dat komt uit ons hart!

We verheugen ons iedereen weer te mogen zien, elkaar weer te ontmoeten!

 

Team Basisschool Wereldwijs